ಜಾಣಸುದ್ದಿ

ವಿಜ್ಞಾನ, ವಿಚಾರ, ವಿಸ್ಮಯಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಧ್ವನಿಪತ್ರಿಕೆ. ಪ್ರತಿವಾರ, ಹೊಸ ಜ್ಞಾನ.

ಸಂಚಿಕೆ 2, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 16, 2017

ಸೊನ್ನೆಗೆಷ್ಟು ವಯಸ್ಸು?

ಇದೇನಿದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎನ್ನಬೇಡಿ. ಸೊನ್ನೆಯನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಗಣಿತಜ್ಞರು ಕಂಡು ಹಿಡಿದರು ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿದ ಸಂಗತಿ. ಸೊನ್ನೆ ಅಥವಾ ಶೂನ್ಯ ಎನ್ನುವ ಯಾವುದೇ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲದ ಅಂಕಿಯನ್ನು ಸಂಖ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದು ಭಾರತೀಯರ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದಿದ್ದು ಯಾವಾಗ?

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಖಚಿತವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಇದುವರೆವಿಗೂ ನೀಡಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೊನ್ನೆಯನ್ನು ಸುಮಾರು ಸಾವಿರದೈನೂರು ಹಿಂದೆ ಬಳಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅಂದಾಜಿಗೆ ಮೂಲ ಭಾರತದ ಪುರಾತನ ಗಣಿತ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಉಲ್ಲೇಖ ಹಾಗೂ ಇದನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು. ಈ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೆಯೇ ಸೊನ್ನೆಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದಷ್ಟೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಸೊನ್ನೆಗೆ ಮುನ್ನ ಗಣಿತ ಇರಲಿಲ್ಲವೆನ್ನಬೇಡಿ. 3000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಬೆಬಿಲೋನಿಯನ್ನರು ಹಾಗೂ ಮಾಯನ್ನರು ಗಣಿತವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಭಾರತ, ಚೀನಾಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗಣಿತವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಸೊನ್ನೆ ಎನ್ನುವ ಅಂಕಿಯ ಬಳಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮಾಯನ್ನರು ಬರೆದ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ 12, 102 ಹಾಗೂ 1200 ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುವು. ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಅಂಕೆಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಜಾಗೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರೆಯುವ ಪದ್ಧತಿ ಇತ್ತು. ಇಂತಹ ಖಾಲಿ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಿಂಗಳ ಮುನಿ ಶೂನ್ಯ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಿದ್ದ.

ಹೀಗೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಕಡೆಗೆ ಸೊನ್ನೆ ಎನ್ನುವ ಅಂಕೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವ ಪದ್ಧತಿ ಬಂದಿದ್ದು ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ 628ರ ಸುಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಗುಪ್ತನು ಬರೆದ ಬ್ರಹ್ಮಪುಟಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಉಲ್ಲೇಖದಿಂದ ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದೀಗ ಲಂಡನ್ನಿನ ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ತಾಳೆಪತ್ರವೊಂದು ಸೊನ್ನೆ ಇನ್ನೂ ಹಳೆಯದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ.

ಬನಸ್ಥಲಿ ತಾಳೆಪತ್ರ ಎನ್ನುವ ಈ ದಾಖಲೆ ಇಂದಿನ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪೆಶಾವರ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಬನಸ್ಥಲಿ ಎನ್ನುವ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 1881ರಲ್ಲಿ ದೊರಕಿತ್ತು. ಇದರ ಹತ್ತಾರು ಹಾಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನ ಪ್ಲಸ್ ನಂತಹ ಚಿಹ್ನೆ ಇತ್ತು. ಸಂಖ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಖಾಲಿ ಜಾಗೆಯನ್ನು ಭರ್ತಿ ಮಾಡಲು ಇದನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದರು.  ಅಂದಿನ ವರ್ತಕರಿಗೆ ಗಣಿತದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡಲು ಬಹುಶಃ ಈ ತಾಳೆಪತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದರು ಎಂದು ಊಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಗಣಿತದ ಹಲವು ಪಾಠಗಳಿದ್ದುವು. ಆದರೆ ಇವು ಯಾವ ಕಾಲದವು ಎಂದು ನಿಷ್ಕರ್ಷೆ ಮಾಡಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

Bakhshalidoc2

ಬನಸ್ಥಲಿ ತಾಳೆಪತ್ರ: After the Guardian

ಪುಡಿ ಪುಡಿಯಾಗಿ ಉದುರುತ್ತಿರುವ ಈ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರೇಡಿಯೊಕಾರ್ಬನ್ ಡೇಟಿಂಗ್ ತಂತ್ರದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಬನ್ 12 ಮತ್ತು ಕಾರ್ಬನ್ 14 ರ ನಡುವಣ ಪರಿಮಾಣವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಕಾರ್ಬನ 14ರಿಂದಲೇ ಕಾರ್ಬನ್ 12 ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಆ ವಸ್ತು ಎಷ್ಟು ಹಳೆಯದು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ನಂತರ ಈ ಹಾಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೊನ್ನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವಿರುವ ಒಂದು ಪುಟ ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ 200ರ ಸುಮಾರಿನದ್ದು ಎಂದು ಖಾತ್ರಿ ಪಡಿಸಿದೆ. ಅರ್ಥಾತ್, ಸೊನ್ನೆಯ ಬಳಕೆ ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ 500 ವರ್ಷ ಹಿಂದೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು.

ಇನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಸೊನ್ನೆಯ ಬಳಕೆ ಆಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ದಾಖಲೆ ಸಿಗುವವರೆಗೂ ಇದುವೇ ಸೊನ್ನೆ ಎನ್ನುವ ಅಂಕಿಯ ಅಥವಾ ಶೂನ್ಯದ ಸಂಕೇತದ ಮೊದಲ ವೃತ್ತಾಂತ ಎನ್ನಬಹುದು. ಬನಸ್ಥಲಿ ತಾಳೆಪತ್ರವನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಬೋಡಿಯನ್ ಗ್ರಂಥಾಲಯ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 4 ರಿಂದ ನಡೆಯಲಿರುವ ವಸ್ತುಪ್ರದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ವೀಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಇಡಲಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗೆ: https://www.theguardian.com/science/2017/sep/14/much-ado-about-nothing-ancient-indian-text-contains-earliest-zero-symbol

ಚುಟುಕು ಚುರುಮುರಿ

ಪತಂಗ – ಚಿಟ್ಟೆ

ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲೇ ಪತಂಗ ಅನ್ನುವ ಹಾಡು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಚಿಟ್ಟೆ, ಚಿಟ್ಟೆ ಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಾಡನ್ನೂ ಹಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಪತಂಗ ಮತ್ತು ಚಿಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸ? ಬಣ್ನವೇ? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪತಂಗ ಮತ್ತು ಚಿಟ್ಟೆ ಎರಡನ್ನೂ ಚಿಟ್ಟೆ ಎಂದೇ ಕರೆದು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಎದ್ದು ತೋರುವ ಎರಡು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಚಿಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಪತಂಗಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಪತಂಗಗಳ ಮೀಸೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಕ್ಕಿಯ ಗರಿಗಳ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಚಿಟ್ಟೆಯ ಮೀಸೆ ಉದ್ದ ದಾರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಟು ಇದ್ದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಕುಳಿತಾಗ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ನೀಟಾಗಿ ಮಡಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಪತಂಗಗಳು ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮಗಳು. ನಿಸರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳಿಗೂ ಅಪವಾದಗಳಿದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ.

ಒಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯವೆಂದರೆ ಹಾರುವ ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಲಿ, ಪತಂಗವಾಗಲಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಕರಂದ ಕುಡಿಯಬಹುದು. ಅವುಗಳ ಹಾರಾಟದ ಒಂದೇ ಗುರಿ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುವುದು. ಅಷ್ಟೆ.

ಹಗ್ಗ ಸೆಳೆ, ದೀಪ ಹಚ್ಚು

ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದುವುದನ್ನು ನೋಡಿರಬೇಕಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಕೆಲವು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಟೆ, ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಟೆ, ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ವಿದ್ಯುತ್ ದೀಪಗಳನ್ನು ಉರಿಸುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಗ್ರಾವಿಟಿ ಲೈಟ್ ಫೌಂಡೇಶನ್ ಸಂಸ್ಥೆ ಹುಡುಕಿದೆ. ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳಕನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಇಷ್ಟೆ. ದೀಪದ ಜೊತೆಗಿರುವ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಸೆಳೆದು, ನೆಲದ ಮೇಲಿರುವ ಭಾರವನ್ನು ಸೂರಿಗೆ ಏರಿಸಿ ಬಿಡುವುದು. ಅಷ್ಟೆ.

gravitylight

ಗ್ರಾವಿಟಿ ಲೈಟ್ ರಾಟೆ

ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ಕಿಲೋ ತೂಕದ ಭಾರವನ್ನು ಎಳೆದು ಸೂರು ಮುಟ್ಟಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು. ಅದು ತನ್ನ ತೂಕದ ಭಾರದಿಂದಲೇ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದಿಢೀರನೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳದ ಹಾಗೆ ರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಗಿಯರುಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಗಿಯರುಗಳು ಮೇಲೇರಿದ ತೂಕ ಧಬಕ್ಕನೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳದಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸುವುದಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ, ಜೊತೆ, ಜೊತೆಗೇ ಪುಟ್ಟ ಡೈನಾಮೋವೊಂದನ್ನೂ ತಿರುಗಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಡೈನಾಮೋ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ವಿದ್ಯುತ್ತು ದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಯ್ಯೋ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಕಷ್ಟ ಪಡಬೇಕೆ ಎನ್ನಬೇಡಿ. ನೀವು ಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿರುವುದು ದೀಪ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿರುವ ರಾಟೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟೆ. ತೂಕಕ್ಕೆ ನಿಮಗಿಷ್ಟ ಬಂದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಕೊಕ್ಕೆಗೆ ನೇತು ಬಿಡಬಹುದು. ರಾಟೆಯ ವಿನ್ಯಾಸ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ ನೀವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋ ತೂಕವನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಕೇವಲ ಮೂರು ಕಿಲೋನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ತೂಕ ಸೂರಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯಲು ಸುಮಾರು 20 ನಿಮಿಷಗಳು ಬೇಕು. ತದನಂತರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರಾಟೆ ಸೇದಿದರೆ ಸಾಕು.

ಹಳೆಯ ಗಡಿಯಾರದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಪ್ರಿಂಗು ಗಿಯರು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವ ತೂಕದ ರಾಟೆಯನ್ನು ಗ್ರಾವಿಟಿ ಲೈಟ್ ರೂಪಿಸಿದೆ. ಈ ರಾಟೆಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದರೆ ಸಾಕು, ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಲ್ಲೂ, ಕಲ್ಲು ಮಣ್ಣು ತುಂಬಿದ ಚೀಲವನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಬೆಳಕನ್ನು ಒದಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಆಹಾ. ವ್ಯಾಯಾಮದ ಜೊತೆಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ಬೇಕೆಂದ ಕಡೆ ಬೆಳಕು ಸಿಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲವೇ?

https://gravitylight.org/how-it-works/

ಮಾಸದ ಬಣ್ಣ

ನವಿಲಿನ ಗರಿಯಂತಹ, ಚಿಟ್ಟೆಯ ರೆಕ್ಕೆಯಂತಹ ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ ಎಂದು ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದಿರಾ? ಇದೋ. ಶೀಘ್ರವೇ ಈ ಕನಸೂ ನನಸಾಗಬಹುದು. ಚಿಟ್ಟೆ, ನವಿಲಿನ ಬಣ್ಣಗಳಂತೆಯೇ ಗಾಳಿ, ಬೆಳಕಿಗೆ ಮಾಸದ ಮಿರು, ಮಿರುಗುವ ಬಣ್ಣವನ್ನು ತಯಾರಿಸಬಹುದಂತೆ.

ಅಮೆರಿಕೆಯ ಅಕ್ರಾನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಆಲಿ ಧಿನೋಜವಾಲಾ ನಾರ್ಥ್ ವೆಸ್ಟರ್ನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ಹಾಗೂ ಕೆಲಿಫೋರ್ನಿಯಾ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿಯ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಹೀಗೊಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಚರ್ಮ ಹಾಗೂ ಕೂದಲನ್ನು ಕಪ್ಪಗಿರಿಸುವ ಬಣ್ಣದ ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನೇ ಜಾಣತನದಿಂದ ಚಿಟ್ಟೆ, ನವಿಲಿನ ಗರಿಯಂತೆ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣವನ್ನು ಸೂಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿಟ್ಟೆಯ ರೆಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ನವಿಲಿನ ಗೆರೆಗಳು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಸೂಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅವುಗಳ ರಚನೆ. ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮರಚನೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಬೆಳಕು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದ ಎಣ್ಣೆಯ ಪದರದಂತೆಯೇ ಬೆಳಕನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಬೆಳಕಿನ ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳು ಜೊತೆಗೂಡಿಯೋ, ಒಂದಿನ್ನೊಂದನ್ನು ಕಳೆಯುವುದರಿಂದಲೋ, ಕೆಲವು ಬಣ್ಣಗಳಷ್ಟೆ ಗಾಢವಾಗಿ ತೋರ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ವ್ಯತೀಕರಣ ಕ್ರಿಯೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಚರ್ಮ ಹಾಗೂ ಕೂದಲಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಕೊಡುವ ಮೆಲಾನಿನ್ ಎನ್ನುವ ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನು ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗಾತ್ರದ ಸಿಲಿಕಾ ಹರಳುಗಳೊಳಗೆ ಕೂರಿಸಿ ವಿಶೇಷ ಗುಂಡುಗಳನ್ನು ಆಲಿ ಧಿನೋಜವಾಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಲಿಕಾದ ಗುಂಡುಗಳೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕು ಮರಳಿ ಪುಟಿದು ಬರುವ ಬೆಳಕು ವ್ಯತೀಕರಣಗೊಂಡು ಮಿರುಗುವ ಬಣ್ಣಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆಯಂತೆ. ಕೃತಕವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೆಲಾನಿನ್ ಮತ್ತು ಸಿಲಿಕಾದ ಹರಳುಗಳನ್ನಷ್ಟೆ ಬಳಸಿದರೂ, ಬೇಕೆಂದ ಬಣ್ನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಇವರು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಇನ್ನು ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹರಳುಗಳನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಹಚ್ಚುವುದಷ್ಟೆ ಉಳಿದಿರುವುದು. ಬಣ್ಣ, ಬಣ್ಣದ ಮಿರುಗುವ ಬಟ್ಟೆ ಸಿದ್ಧ. ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಣ್ಣಗಳಂತೆ ಇದು ಬಿಸಿಲಿಗೂ, ತಾಪಕ್ಕೂ ಮಾಸುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಲಾಭ. ಬೋನಸ್ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ, ಒಗೆದಾಗ ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಣ್ಣಗಳಂತೆ ನೀರಿಗೆ ವಿಷ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ ಮಲಿನಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ವೀಡಿಯೋವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗೆ: http://www.sciencemag.org/news/2017/09/new-dyes-don-t-fade-are-made-same-molecule-colors-your-skin

ಜಾಣ ನುಡಿ

“ಇಡೀ ಗಣಿತ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸೊನ್ನೆಯೇ ಆಧಾರ. ಗಣಿತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದೂ ಸೊನ್ನೆಯೇ.”

– ಜರ್ಮನ್ ಪ್ರಕೃತಿ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಲೊರೆಂಜ್

(ಇದು ಜಾಣಸುದ್ದಿ ಧ್ವನಿಪತ್ರಿಕೆಯ ಎರಡನೆಯ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಸುದ್ದಿಗಳ ಪಾಠ. ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಬೇಕೆನ್ನುವವರು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರ ಹಾಗೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದರೆ 9886640328 ನಂಬರಿಗೆ ಮೆಸೇಜು ಮಾಡಿ. ವಾಟ್ಸಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಕಳಿಸುವೆವು)

Advertisements
Published in: on ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 17, 2017 at 5:22 ಅಪರಾಹ್ನ  ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ  

ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಕಾಮನ್ಸೆನ್ಸ್

ನಾನು‌ವಿಜ್ಞಾನ ಬರೆಹಗಾರನಾದಾಗ ನನ್ನ ಬಾಸ್ ಹಾಗೂ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರೇರಣಾರೂಪರಾಗಿದ್ದ ಜಿ.ಪಿ. ಫೋಂಡ್ಕೆ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬರೆಯುವಾಗ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಉಪಮೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವಷ್ಟೆ. ಅವು ನಾವಂದುಕೊಂಡ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತವೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಮಿಶ್ರ ಉಪಮೆಗಳು,  ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಎಂದಿದ್ದರು. 

ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ಮಾತು ಅಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಮತ್ತು ವಾಟ್ಸಾಪ್ವ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಇನ್ಸ್ಟಂಟ್ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಯಾರೋ ಇನ್ಯಾರನ್ನೋ ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹಳಿದಿದ್ದರು. ಈ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮ ಗಳು “ಹಳಿಯುವ ಮಾಧ್ಯಮ” (ಟ್ರಾಲ್) ಗಳಾಗಿ ಏಕೆ ಬದಲಾದವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೀಗೇ ಒಬ್ಬರು ಹಳಿದಿದ್ದರು : ಆ “ಮಹಾತ್ಮ ಹೂಸಿದಷ್ಟು ಇವನು ಉಸಿರೂ ಆಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.”

ಮಹಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಇವನ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅನುಭವವನ್ನು ಕುರಿತೋ ಮಹಾತ್ಮನ ಹೂಸಿನ ಮೌಲ್ಯವೂ ಇವನ ಉಸಿರಿಗಿಲ್ಲ ಎಂತೋ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ‌. 

ಆದರೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕಾಮನ್ಸೆನ್ಸ್ ನನಗೆ ಹಾಗೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಸದಾ ಹೂಸುವುದಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಶೌಚಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಹೊಟ್ಟೆ ಕೆಟ್ಟಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿರಿಯ ತಿಂದಾಗಷ್ಟೆ ಹೂಸುವುದು ಸಹಜ. 

ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ದಿನಕ್ಕೆ ಹದಿನೈದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾರಿ (ಇದು ಗರಿಷ್ಟ) ಹೂಸಬಲ್ಲೆವಂತೆ. ಅದೇ ಉಸಿರಾಟ? ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಹನ್ನೆರಡರಿಂದ ಹದಿನೈದು. ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಕಷ್ಟ. ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಕಷ್ಟ. 

ಈ ಲೆಕ್ಕದ ಪ್ರಕಾರ ಒಂದು ವರುಷದ ಮಗು ಅಂದರೆ 7,358,400 ಬಾರಿ ಉಸಿರಾಡುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಆ ಮಗು ಹೂಸುವುದು 5110 ಬಾರಿ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮಗುವಿನ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹೂಸಬೇಕು ಎಂದರೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಗಂಟೆಗೆ 900 ಬಾರಿ ಹೂಸ ಬೇಕು? ಎಂಥಾ ಹೊಟ್ಟೆಯೋ? ಅಥವಾ ಅಂತಹ ಭೋಜನವೋ ಅಂತ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಅದು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಲ್ಲ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಉಸಿರು ನೆರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕಿಂತ ಹೂಸಿನ ಪರಿಣಾಮ ಗೊತ್ತಿದ್ದದ್ದೇ! ಸಹಜವಾದ ಹೂಸಿನ ಪರಿಣಾಮವೇ ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಇನ್ನು ಉಸಿರಾಟಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಹೂಸಿನ ಆರ್ಭಟ! ದೇವರೇ!!

ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಹೋಲಿಕೆ ದೈವಾಂಶ ಸಂಭೂತರಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಹಾಗೂ ಪಾಮರರಾದ ನಮ್ಮಂಥವರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದಂತೆ. ಗಂಟೆಗೆ 900 ಬಾರಿ ಹೂಸುವ ಭಾಗ್ಯ ನನಗಂತೂ ಬೇಡ.

ಅಂದ ಹಾಗೇ ಇದರಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದು ಉಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟೂ ಉಗುಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂತಲೋ, ಸ್ಖಲಿಸಿದಷ್ಟೂ ಸಿಂಬಳ ಸೀಂಟಿಲ್ಲ ಎಂತಲೋ ಹೋಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಯಾರೂ ರೂಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

Published in: on ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1, 2017 at 3:24 ಅಪರಾಹ್ನ  Comments (1)  

ಜೀನ್ ತಿದ್ದುವಿಕೆ

IMG_20170830_0002IMG_20170830_0003IMG_20170830_0004IMG_20170830_0005IMG_20170830_0006IMG_20170830_0007

Published in: on ಆಗಷ್ಟ್ 30, 2017 at 2:30 ಅಪರಾಹ್ನ  ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ  

ಲಾರ್ಸೆನ್ ಸಿ

Published in: on ಆಗಷ್ಟ್ 24, 2017 at 10:40 ಫೂರ್ವಾಹ್ನ  Comments (2)  

ವಿಕಾಸದ ವೀಕ್ಷಣೆ

ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲೇ ವಿಕಾಸ ಜರುಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ನೋಡನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹೊಸ ಜೀವಿಯ ಉಗಮವಾಗಬಹುದೇ? ಏಕಿಲ್ಲ? ಹೊಸದೊಂದು ಸಮುದ್ರದ ಹಾವು ಉಗಮವಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕರೆಂಟ್ ಬಯಾಲಜಿ ಪತ್ರಿಕೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ.

ಹೊಸ ಪ್ರಬೇಧದ ಉಗಮ ಎಂದರೇನು ಎಂದಿರಾ? ಹೌದು. ಇಡೀ ಜೀವಿವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ತಿರುವು ನೀಡಿದ ವಿಕಾಸವಾದ ಎನ್ನುವ ತತ್ವದ ಅಡಿಗಲ್ಲೇ ಹೊಸ ಪ್ರಬೇಧದ ಉಗಮ. ವಿಕಾಸವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೀರಲ್ಲ? ಮಂಗನಿಂದ ಮಾನವನಾದ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆಯೂ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು. ಅದನ್ನು ನಾವು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿರುವುದೂ ಉಂಟು. ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ವಿಕಾಸ ಎಂದರೆ ಅದು ವಿದ್ವಾಂಸರ ಹೊಸದೊಂದು ತರ್ಕ. ಅದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಇರುವುದೂ ಉಂಟು. ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲ ವಿಜ್ಞಾನಗಳೂ ಅಷ್ಟೆ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗಷ್ಟೆ ಅದು ನೈಜ, ವಾಸ್ತವ. ಉಳಿದವರಿಗೆ ಅದು ಭ್ರಮೆ, ತರ್ಕ, ಸಿದ್ಧಾಂತ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗಂತೂ ನವೀನ ವಿಜ್ಞಾನದ ತತ್ವಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೇ ಸರಿ.

ವಿಕಾಸವಾದದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯಂತೂ ಇಂತಹ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಬಲ. ಏಕೆಂದರೆ ವಿಕಾಸವಾದ ಕೇವಲ ಯಾವುದೋ ನಿರ್ಜೀವ ವಸ್ತುವಿನ ಹುಟ್ಟು, ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ತರ್ಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮಾನವ ಹಾಗೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಜೀವಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಹೊಸದೊಂದು ಅರ್ಥವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ವಿಕಾಸವಾದ ಎಂದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಧರ್ಮಗಳು ಉರಿದು ಬೀಳುವುದುಂಟು. ಇಂದಿಗೂ ಅಮೆರಿಕೆಯ ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸವಾದವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವುದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಕವಾದದ್ದು ವಿಕಾಸವಾದ ಎನ್ನುವುದು ಮಾನವನ ವಿಕಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿರುವ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವಿಕಾಸ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಗುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಹಲವು ನೂರು ವರ್ಷಗಳೂ ಅಲ್ಲ. ಹಲವಾರು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆ ಎನ್ನುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶ. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಬೆಕ್ಟೀರಿಯಾ, ಬೂಸುಗಳಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸೊಳ್ಳೆ, ಹಣ್ಣು ನೊಣಗಳಂತಹ ಕೀಟಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜೀವಿತಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಹೊಸ ಪ್ರಬೇಧಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ವಿಕಾಸದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆಯಾದರೂ, ಇವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಳವಿಗೆ, ಸಂವೇದನೆಗೆ ನಿಲುಕದ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕೇವಲ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ತರ್ಕ ಎಂದಷ್ಟೆ ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಕೀಟಗಳು, ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳು ಹಾಗೂ ಬೂಸುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳಂತೆ ಇತರೆ ದೊಡ್ಡ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಇವನ್ನು ಕಾಣಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಹಾವಿನಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಕಾಸ ನಡೆದಿರುವ ಉದಾಹರಣೆ ದೊರಕಿದೆ.

ವಿಕಾಸ ಎಂದರೆ ಮಂಗನಂಥ ಜೀವಿಯಿಂದ ಮಾನವನಂತಹ ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವಿಯ ಉದ್ಭವ ಆಗುವುದು ಎನ್ನುವುದು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ವಿಕಾಸ ಎಂದರೆ ಹೊಸದೊಂದು ಪ್ರಬೇಧದ ಜೀವಿಯ ಉಗಮ. ಪ್ರಬೇಧ ಎಂದರೆ ತನ್ನಂತಿರುವ ಜೀವಿಯೊಡನಷ್ಟೆ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಜೀವಿ ಎಂದರ್ಥ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ರಾಗಿ ಮತ್ತು ನವಣೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಜಾತಿಗೇ ಸೇರಿದರೂ, ಅವೆರಡೂ ಒಂದರೊಡನೊಂದು ಕೂಡಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸವು. ಹಾಗೆಯೇ ಕತ್ತೆ ಮತ್ತು ಕುದುರೆ. ಇವುಗಳು ಕೂಡಿದರೂ ಮ್ಯೂಲ್ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಾಣಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಸೌಭಾಗ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮ್ಯೂಲ್ ಮತ್ತೊಂದು ಮ್ಯೂಲಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕತ್ತೆ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಬೇಧಗಳು ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹಾವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಬೇಧ ಉಗಮವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಕರೆಂಟ್ ಬಯಾಲಜಿ ಪತ್ರಿಕೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ.

ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಸಮೀಪವಿರುವ ಕೆಲಡೋನಿಯ ದ್ವೀಪಗಳ ಸಮೀಪ ಈ ವಿದ್ಯಮಾನವನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ದ್ವೀಪದ ಸಮೀಪವಿರುವ ಹಲವು ಲಗೂನುಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕರಿ ಬಣ್ಣದ ಹುರುಪೆಗಳಿರುವ ಹಾವುಗಳು ಕಾಣಿಸಲಾರಂಭಿಸಿವೆ. ಲಗೂನುಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿರುವ ದ್ವೀಪದಂತಹ ನೀರಿನ ಕೊಳಗಳೆನ್ನಬಹುದು. ಸಮುದ್ರದೊಳಗೇ ಇದ್ದರೂ ಇವು ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಜೊತೆ ಸದಾ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿಕಾಸವಾದವನ್ನು ಜನಮನದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿದ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಾರ್ವಿನ್ ತನ್ನ ತರ್ಕಗಳಿಗೆ ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದು ನಡುಗಡ್ಡೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವಿಗಳ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಗ್ಯಾಲಪಗೋಸ್ ಎನ್ನುವ ದ್ವೀಪ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿರುವ ನೂರಾರು ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಒಂದಕ್ಕಿಂದ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಡಾರ್ವಿನ್ ಕಂಡಿದ್ದ. ಇವು ಆಫ್ರಿಕಾ ಖಂಡದಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿರುವಂತ ಹಕ್ಕಿ ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಯಾಕಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೇ ಇವನಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಕಾಡಿತ್ತು. ಅದರ ಬೆಂಬತ್ತಿ ಹೋದವನು ಆಯಾ ದ್ವೀಪದ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂತಹ ಗುಣವಿರುವ ಬಗೆಯಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಉಳಿದವು ಮರೆಯಾಗಿವೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವೀಪದಲ್ಲೂ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರಬೇಧವಿದೆ ಎಂದು ತರ್ಕಿಸಿದ. ನಿಸರ್ಗವೇ ಆಯ್ದು ಹೀಗೆ ವಿಕಾಸವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದೆ ಎನ್ನುವ ಹೊಸ ವಾದವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ.

melaninseasnake

ಮೆಲಾನಿನ್ ಭರಿತ ಕರಿಹಾವು ಹಾಗೂ ಪಟಾಪಟಿ ಹಾವು

ಕೆಲಡೋನಿಯಯಾದ ಲಗೂನುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹಾವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹದ್ದೇ ವಿಕಾಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಟರ್ಟಲ್ ಹೆಡೆಡ್ (ಆಮೆತಲೆಯ) ಹಾವುಗಳು (ಎಮಿಡೊಕೆಫಾಲಸ್ ಆನ್ಯುಲೇಟಸ್ – Emydocephalus annulatus) ಇವೆ. ನಮ್ಮೂರಿನ ಕಟ್ಟುಹಾವುಗಳಂತೆ ಇವುಗಳೂ ಬಣ್ಣದ ಉಂಗುರುಗಳಿರುವ ದೇಹದವು. ದೇಹದುದ್ದಕ್ಕೂ ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು ಪಟ್ಟೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ಲಗೂನುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಪ್ಪು ದೇಹದ ಹಾವುಗಳೂ ಕಂಡು ಬಂದಿದ್ದುವು. ಇವು ಬೇರೆಲ್ಲಿಂದಲಾದರೂ ವಲಸೆ ಬಂದ ಜೀವಿಗಳೋ? ಅಥವಾ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಹೊಸ ಪ್ರಬೇಧವೋ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನವಿತ್ತು. ಈ ಕರಿ ಹಾವುಗಳ ಬಣ್ಣವನ್ನು ರಾಸಾಯನಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಹಾವುಗಳ ದಟ್ಟಣೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿರುವ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ಪಟ್ಟೆ ರಹಿತ ಹಾವುಗಳು ಲಗೂನುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಉದ್ಭವವಾದ ಹೊಸ ಪ್ರಬೇಧಗಳು ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅರ್ಥಾತ್, ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಮಾಲಿನ್ಯವೇ ಹೊಸ ಜೀವಿಯ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂದಿರಾ? ನಮ್ಮ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಮೆಲಾನಿನ್ ಎನ್ನುವ ರಾಸಾಯನಿಕ ಕಾರಣವಷ್ಟೆ. ಇದೇ ಬಣ್ಣ ಹಾವಿನ ಮೈಯಲ್ಲೂ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಮೈ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಇದು ಮೂಲ. ಆದರೆ ಹಾವಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಹಾವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಬಿಸಿಯಿಂದ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಹಾವಿನ ಮೈ ಶೀತದ ಮೈ. ಅರ್ಥಾತ್, ಅದು ತನ್ನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿರುವ ಉಷ್ಣತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತನ್ನ ಮೈಯ ತಾಪಮಾನವನ್ನೂ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದು. ಇಂತಹ ಜೀವಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಮೆಲಾನಿನ್ ಬಂದದ್ದೇತಕ್ಕೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಜೊತೆಗೂಡುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಉತ್ತರ: ಮೆಲಾನಿನ್ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಲಿನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.

ಹೌದು. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಲಗೂನುಗಳಲ್ಲಿಯಷ್ಟೆ ಇಂತಹ ಕರಿಹಾವುಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸಿಡ್ನಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಜೀವಿವಿಜ್ಞಾನಿ ಕ್ಲೇರ್ ಗೋಯ್ರಾನ್ ಮತ್ತು ತಂಡ ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಂದ ಲಗೂನುಗಳಿಗೆ ಹರಿದು ಬರುವ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಗುಮಾನಿಯಿಂದ  ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಲಗೂನುಗಳಿಗೆ ಹರಿದು ಬರುವ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಲೋಹದ ಅಂಶ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸತುವಿನ ಅಂಶ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ತಮ್ಮ ಮೈಗೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡ ಇಂತಹ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಸಾಡಲು ಹಾವುಗಳಿಗೆ ಇರುವ ದಾರಿ ಎಂದರೆ ಪೊರೆ ಬಿಡುವುದು. ಮೆಲಾನಿನ್ ಬಣ್ಣ ಲೋಹದಣುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲುದು ಎನ್ನುವುದೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಸತ್ಯ. ಅಂದರೆ ಈ ಮಾಲಿನ್ಯ ಭರಿತ ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಮೈಸೇರಿದರೂ ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಮೆಲಾನಿನ್ನಿನಿಂದಾಗಿ ಅದು ಮೈಗೂಡದಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕರಿ ಮೈಯ ಹಾವುಗಳಿಗೆ ಸರಾಗ. ಪಟ್ಟೆ, ಪಟ್ಟೆ ಹಾವುಗಳ ಮೈಗೆ ಈ ಲೋಹಗಳು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂತಹ ರಕ್ಷಣೆಯೊದಗಿಸುವ ಮೈಯಿರುವ ಹಾವುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಉಳಿದು, ಅವೇ ಹೊಸ ಪ್ರಬೇಧವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಇವರು ಊಹಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಹೌದು. ಕರಿಬಣ್ಣ ಹಾಗೂ ಕೈಗಾರಿಕೆಯ ತ್ಯಾಜ್ಯಕ್ಕಿರುವ ಸಂಬಂಧ ಕಾಕತಾಳೀಯವಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಕೆಲವು ಪತಂಗಗಳು ಮಾಲಿನ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪಾಗಿಯೂ, ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯಾಗಿಯೂ ಇದ್ದದ್ದು ಹಲವು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ವರದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಹಕ್ಕಿಗಳೂ ತಾವುಂಡ ಆಹಾರದಲ್ಲಿರುವ ಲೋಹವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪುಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಬಿಸಾಡುವುದೂ ಜೀವಿವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿದ ವಿಷಯವೇ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ತಾಳೆ ಹಾಕಿದಾಗ  ಈ ಕರಿಬಣ್ಣದ ಸಮುದ್ರದ ಹಾವುಗಳು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದಾಗಿಯೇ ಹೊಸದಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿವೆ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು.

ವಿಕಾಸವನ್ನು ಹೀಗೆ ನಾವು ಕಾಣಲಾಗಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಾವೇ ಇದರ ನಿಯಾಮಕರೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನೋಣವೇ?

______

 Reference:

1. Goiran et al., Indusrial melanism in the seasnake Emydocephalus annulatus, Current Biology (2017), online publication, August 10, 2017,  http://dx.doi.org/10.1016/j.cub.2017.06.073

Published in: on ಆಗಷ್ಟ್ 20, 2017 at 5:08 ಅಪರಾಹ್ನ  Comments (1)  

ಅಂತರಿಕ್ಷಯಾನಿ ವೀರ್ಯ

ಅಂತರಿಕ್ಷ ಯಾನ ಮಾಡಿ ಮರಳಿದ ವೀರ ಅಂತ ಓದಿಕೊಂಡಿರಾ? ಇದು ಅಕ್ಷರ ದೋಷವಲ್ಲ. ವೀರನಲ್ಲ. ವೀರ್ಯವೇ. ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳು ಅಂತರಿಕ್ಷ ವಾಸ ಮುಗಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಮರಳಿದ ವೀರ್ಯದ ಕಥೆ. ಸುಮಾರು 300 ದಿನಗಳು ಭೂಮಿಯ ಹೊರಗೆ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿ ಮರಳಿದ ವೀರ್ಯದ ಕಥೆ. ಜಪಾನಿನ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗಂಡಿಲಿಗಳ ಶೈತ್ಯೀಕರಿಸಿದ್ದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಅಂತರಿಕ್ಷಯಾನಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದ್ದರು. ಅದರ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಪ್ರೊಸೀಡಿಂಗ್ಸ್ ಆಫ್ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದ ಶೈತ್ಯೀಕರಿಸಿದ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳ ಫಲವತ್ತತೆ ಕುಂದಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅರ್ಥಾತ್, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲೂ ಕೃತಕ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಸಾಧ್ಯ.

ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲೇಕೆ ಕೃತಕ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಎನ್ನಬೇಡಿ. ‘ಯಾನ’ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಪ್ರವಾಸ ಕಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕಲ್ಲ. ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದಲ್ಲವೇ? ಇದು ಸರಳ ಉಪಾಯವೇನೋ ಸರಿ. ಆದರೆ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಯಾನದ ದುಬಾರಿ ಖರ್ಚು, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ತಯಾರಿ ಹಾಗೂ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಹಲವು ಅಡ್ಡಿ ಆತಂಕಗಳು ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಸುಗಮವಾಗಿರುವುದೇ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಆತಂಕ ನಿವಾರಣೆಗಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಪೇಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದುಂಟು. ಹಲ್ಲಿ, ಮೀನು, ಸಸ್ಯ ಹಾಗೂ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲಿ, ನಾಯಿ (ಹಾಗೂ ಮಾನವ) ಮುಂತಾದ ಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಪರೀಕ್ಷೆ ಇನ್ನು ನಡೆಯಬೇಕಷ್ಟೆ.  

ಶೈತ್ಯೀಕರಿಸಿ ಒಣಗಿಸಿ ಅಂತರಿಕ್ಷದ ಲ್ಲಿ ನವಮಾಸಗಳಿದ್ದು ಮರಳಿದ ವೀರ್ಯಗಳಿಂದ ಫಲಿತವಾದ ಭ್ರೂಣಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಚಿತ್ರ. ಕೃಪೆ:ಪಿಎನ್ಎಎಸ್

ಅಂತರಿಕ್ಷವೆಂದರೆ ಸೊಗಸಾದ ಮಧುಚಂದ್ರದ ತಾಣವೇನಲ್ಲ. ಅತಿ ಶೀತಲ ಪ್ರದೇಶ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಧ್ರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಬಲು ಶೀತಲವಾದ ವಾತಾವರಣವಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲ ಅನಿಲಗಳೂ ಕಬ್ಬಿಣದಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಬಿಡಬಹುದು. ಯಾವ ದ್ರವವೂ ಹರಿಯಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ದ್ರವ ನೈಟ್ರೊಜನ್ನಿಗಿಂತ ಸುಮಾರು 200 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಂಟಿಗ್ರೇಡ್ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಸ್ಪೇಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿನ ಹೊರಗೆ. ಒಳಗೆ ನಮಗೆ ಹಿತವಾದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುತ್ತೇವಷ್ಟೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿರುವ ವಿಕಿರಣಗಳ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನದ್ದಕ್ಕಿಂತ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಷ್ಟಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಇರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ಘಾಸಿ ತರುವಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ಇವು ತಾಕಿದರೆ ಜೀವಕೋಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಡಿಎನ್ಎ ಶಿಥಿಲಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಡಿಎನ್ಎ ಶಿಥಿಲಗೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಜೀವ ಕಳೆಯಿತು ಎಂದೇ ಅರ್ಥ.

ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸವಲತ್ತುಗಳಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಡಿಎನ್ಎ ಶಿಥಿಲಗೊಂಡಾಗ ಅದು ತನ್ನಂತಾನೇ ರಿಪೇರಿಯಾಗುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜೀವಕೋಶಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಭ್ರೂಣ ಬೆಳೆಯಲು ಆತಂಕ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. (ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂದರೆ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಒಡೆದು ಎರಡಾಗುವುದು, ಹಾಗೂ ಆ ವೇಳೆ ಡಿಎನ್ಎ ಕೂಡ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.) ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಡಿಎನ್ಎಯಲ್ಲಿನ ದೋಷಗಳು ತನ್ನಂತಾನೇ ದುರಸ್ತಿಯಾಗಬಲ್ಲವು. ಹಾಗೆಯೇ ವೀರ್ಯವು ದೇಹದೊಳಗೆ ಇರುವವರೆಗೂ ಆತಂಕ ಕಡಿಮೆಯೇ. ದೇಹದ ಹೊರಗೆ ಅದನ್ನು ಕೂಡಿಟ್ಟಾಗ ಶಿಥಿಲಗೊಳ್ಳುವ ಡಿಎನ್ಎಗೆ ದುರಸ್ತಿಗೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿದೆ. ಹೊಸ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಎರಡೂ ಅವಶ್ಯವಷ್ಟೆ. ಜೀವಕೋಶದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗಂಡನ್ನು ವೀರ್ಯವೂ, ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಅಂಡವೂ (ಮೊಟ್ಟೆ) ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇವೆರಡರ ಮಿಲನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭ್ರೂಣವೇ ಮುಂದೆ ಹೊಸ ಜೀವವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡರಲ್ಲೂ ವೀರ್ಯದ್ದು ಬಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಕೃತಿ. ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.. ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಬೇರೆಲ್ಲ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಂದಲೂ ವೀರ್ಯಾಣು ಆಕಾರ ಹಾಗೂ ಚರ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾದುವು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಕೋಶಗಳಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜೀವರಸವೂ, ಜೊತೆಗೆ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವೀರ್ಯಕ್ಕೆ ಆ ಅನುಕೂಲತೆ ಇಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಭ್ರೂಣದ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಾದ ಮಾಹಿತಿ. ಅದನ್ನು ಅಂಡದ ಕಡೆಗೆ ದೂಡುವ ಒಂದು ಬಾಲ.  ಅಂಡದ ಜೊತೆಗೆ ಮಿಲನವಾಗದಿದ್ದರೆ ವೀರ್ಯಾಣುವಿನ ಡಿಎನ್ಎ ಯಲ್ಲಿ ಆಗುವ ದೋಷಗಳು ದುರಸ್ತಿಯಾಗಲಾರವು.

ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವೀರ್ಯ ಯಾನದ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲವೇ ಇದು. ಅಲ್ಲಿನ ಅತಿ ಶೀತಲ, ವಿಕಿರಣ ಶೀಲ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲವಿದ್ದರೆ ವೀರ್ಯಾಣು ಎಂದಿನಂತಿರುವುವೇ? ಅಥವಾ ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಡಿಎನ್ಎ ಶಿಥಿಲವಾಗಿ ಕೆಡುವುದೇ? ಇಂತಹ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಭ್ರೂಣಗಳು ವಿಕೃತಿಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುವೇ? ಇವೆಲ್ಲ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜಪಾನಿನ ಯಮನಶಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ವಿಜ್ಞಾನಿ ತೆರುಹಿಕೊ ವಕಾಯಾಮ ನೇತೃತ್ವದ ತಂಡ ಇಲಿಗಳಿಂದ ತೆಗೆದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಶೈತ್ಯೀಕರಿಸಿ, ತೇವಾಂಶವಿಲ್ಲದಂತೆ ಶುಷ್ಕವಾಗಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ (ಆಗಸ್ಟ್ 4, 2013) ಹಿಂದೆ ಸ್ಪೇಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಕಳಿಸಿತ್ತು. ಶೈತ್ಯೀಕರಿಸಿ ಒಣಗಿಸುವ ವಿಧಾನದಿಂದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ನೈಟ್ರೊಜನ್ ದ್ರವದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಇಡಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಆಸೆ. ಜೊತೆಗೆ ಭಾರಿಯಾದ ನೈಟ್ರೊಜನ್ ಸಿಲಿಂಡರನ್ನೂ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ವೀರ್ಯವನ್ನು 288 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿಟ್ಟ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಇಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮದ ಜೀವಾಣುವನ್ನು ನೀರೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಒಣಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಜೀವವುಳಿಯುವುದೇ? ಇದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೂಲ.

ಸ್ಪೇಸ್ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಕಳಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಅದರ ಒಂದು ಪಾಲನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿದ್ದರು. ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ ಬಂದ ವೀರ್ಯದ ಜೊತೆಗೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇವುಗಳನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಇವನ್ನು ಕಳಿಸುವ ಮುನ್ನ ಶೈತ್ಯೀಕರಿಸಿದ್ದ ಆದರೆ ಒಣಗಿಸದ ವೀರ್ಯವನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಡ್ಡಲಾಗಯಿತು.  ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವೇಳೆ ಈ ವೀರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹಜ ಉಷ್ಣತೆಗೆ ಮರಳಿಸಿ, ಹೆಣ್ಣಿಲಿಗಳಿಗೆ ಕೃತಕವಾಗಿ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಮಾಡಿದರು. ತದನಂತರ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆಯೋ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದರು. ಜೊತೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಿಗಳ ಡಿಎನ್ಎ ಮತ್ತು ಮೂಲ ವೀರ್ಯಾಣುವಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಡಿಎನ್ಎಯಲ್ಲಿಯೂ ಏನಾದರೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆಯೋ ಎಂದೂ ನೋಡಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಫಲಿತಾಂಶ ಸಿಹಿ ಸುದ್ದಿಯೇ ಎನ್ನಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಮೂರೂ ಬಗೆಯ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳಿಂದಲೂ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ, ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ವೀರ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ವಿಕಿರಣದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನೂ ಕೂಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ವೀರ್ಯದ ಮಾದರಿಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ವಿಕಿರಣ ತಾಕಿರಬಹುದೆನ್ನುವ ಅಂದಾಜು ದೊರಕಿದೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು 178 ಮಿಲಿಸೀವರ್ಟ್ ವಿಕಿರಣ ತಾಕಿತ್ತು. ಇದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ (ವಾರ್ಷಿಕ 1.6 ಮಿಲಿಸೀವರ್ಟ್) ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು.

ಇಷ್ಟಾದರೂ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಅವುಗಳ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಶೈತ್ಯದಲ್ಲಿಟ್ಟ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ಆತಂಕಗಳನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕಬಲ್ಲವು ಎಂದಾಯಿತು. ಅಥವಾ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ದೋಷಗಳುಂಟಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಂಡಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಬೆರೆತು ಭ್ರೂಣವಾಗುವಾಗ ಸರಿ ಹೋಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ವಕಾಯಾಮ ತಂಡ ತರ್ಕಿಸಿದೆ.

ಅಂತೂ ಮಂಗಳಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಸುದ್ದಿ ಬಂದಿರುವುದು ಸಿಹಿಯೇ ಸರಿ. ಈಗಿನ್ನು ಮಂದೆ, ಮಂದೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಶೈತ್ಯೀಕರಿಸಿದ ಒಣ ವೀರ್ಯ, ಶೈತ್ಯೀಕರಿಸಿದ ಭ್ರೂಣ ಹಾಗೂ ಇವುಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭ್ರೂಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳಾದರೆ ಸಾಕು. ಹೊಸದೊಂದು ವಸಾಹತನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಕನಸು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಾಂ. ಹೀಗೇ ಬೇರಾವುದೋ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳು ಪ್ರವಾಸ ಬಂದು ಬಂದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವವನ್ನು ಬಿತ್ತಿರಬಹುದಾದ ಸಾಧ್ಯತೆಗೂ ಈ ಸಂಶೋಧನೆ ಇಂಬು ಕೊಡುತ್ತಿದೆ. ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ವಿಕಿರಣದ ಹೊಡೆತವನ್ನೂ ಅವು ತಾಳಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿ ಉಳಿದಿರಬಹುದಲ್ಲವೇ?

__________

ಆಕರ: Sayaka Wakayama et al.,Healthy offspring from freeze-dried mouse spermatozoa held on the International Space Station for 9 months, PNAS, Vol. 114, No. 23, Pp 5988-5993, 6 June, 2017

http://www.pnas.org/content/114/23/5988.full.pdf

 

Published in: on ಜೂನ್ 21, 2017 at 5:57 ಅಪರಾಹ್ನ  ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ  

ದೃಷ್ಟಿ ತೆರೆಯುವ ಓದು

ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಥಮ್ ಸಂಸ್ಥೆ ನಡೆಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಸರ್ವೆ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಿಸಿತ್ತುಅದರಲ್ಲಿ ಎಂಟನೆಯ ತರಗತಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಓದುವ ಹಾಗೂ ಬರೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಇದ್ದುದೇ ಈ ಗಾಭರಿಗೆ ಕಾರಣಓದದಿದ್ದರೇನು ಜ್ಞಾನ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇಬದುಕಿಗೆ ಓದು (ಪುಸ್ತಕ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಓದುವುದುಅಷ್ಟೊಂದು ಮುಖ್ಯವೇಓದದೆಯೇ ಟೀವಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿಯಬಹುದಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಭಾಷೆ ಹಾಗೂ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆಓದುವುದು ಬಾರದಿದ್ದರೆಯೇ ಚೆನ್ನಿತ್ತು ಎಂದು ನಿಮಗನಿಸಿದ್ದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪು ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲಆದರೆ ನಿನ್ನೆ ಸೈನ್ಸ್ ಅಡ್ವಾನ್ಸಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಸಂಶೋಧನೆಯೊಂದು ಓದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಅವಶ್ಯಕ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆಓದುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇದು ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಓದಿಓದಿ ಮರುಳಾದ ಕೂಚಂಭಟ್ಟ ಎನ್ನುವವರೂ ಇದರತ್ತ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕುಹೆಚ್ಚು ಓದಿದರೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬೆದರಿಸುವ ತಾಯಂದಿರು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಚೆನ್ನಓದುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿರುವ ದೃಷ್ಟಿ ಕೇಂದ್ರದ ನರಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಈ ವರದಿ ತಿಳಿಸಿದೆಜರ್ಮನಿಯ ಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಪ್ಲಾಂಕ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ನರವಿಜ್ಞಾನಿ ಮೈಖೇಲ್ ಸ್ಕೈಡ್ ಕೆಲವು ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಹೀಗೆ ವರದಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಓದುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸುವ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ರಕ್ತ ಪರಿಚಲನೆಯಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಆಗುತ್ತವೆಂದು ಇದುವರೆಗೂ ಭಾವಿಸಲಾಗಿತ್ತುಇದರಿಂದಾಗಿ ಆ ಭಾಗಗಳು ಚುರುಕಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿತ್ತುಆದರೆ ಸ್ಕೈಡ್ ಮತ್ತು ಸಂಗಡಿಗರು ನಡೆಸಿರುವ ಸಂಶೋಧನೆಯು ದೃಷ್ಟಿ ಸಂವೇದನೆಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಮಿದುಳಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಓದುವುದರಿಂದ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ.

ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಈ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆದಿದ್ದು ಭಾರತದಲ್ಲಿಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಲಕ್ನೋದ ಗ್ರಾಮವೊಂದರ ಅನಕ್ಷರಸ್ತರ ಮೇಲೆ ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಯಿತುಗ್ರಾಮದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಅನಕ್ಷರಸ್ತರಿಗೆ ಆರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಸರಳವಾದ ಹಿಂದಿ ಪದಗಳನ್ನು ಓದಲು ಕಲಿಸಲಾಯಿತುಅಧ್ಯಯನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಓದದೆಯೇ ವಿರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇವರ ಮಿದುಳಿನ ಯಾವ ಭಾಗಗಳು ಚುರುಕಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಎಂಆರ್ಚಿತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಗಮನಿಸಲಾಯಿತುಅದೇ ಊರಿನ ಇನ್ನಷ್ಟ ಓದಲುಬರೆಯಲು ಬಾರದ ಅನಕ್ಷರಸ್ತರ ಮಿದುಳಿನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಈ ಚಿತ್ರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೇನಾದರೂ ಇವೆಯೋ ಎಂದು ಗಮನಿಸಲಾಯಿತು.

ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಿರಿಮೆದುಳಿನ (ಮಹಾಮಸ್ತಿಷ್ಕಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೆ ಮಧ್ಯದ ಮಿದುಳಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿತವರಲ್ಲಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಎಂ.ಆರ್.ತೋರಿಸಿತು.  ಈ ಅಧಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆ ಅವರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ಇಲ್ಲವೇ ಗುರುತಿಸುವಾಗಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲಓದದೆಯೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಉಳಿದಿತ್ತುಅರ್ಥಾತ್ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕೇವಲ ಓದುವ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕಷ್ಟೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ ಶಾಶ್ವತ ಬದಲಾವಣೆಯಿರಬೇಕಷ್ಟೆಓದನ್ನು ಕಲಿತದ್ದರಿಂದಲೇ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀರಿಅಕ್ಷರಗಳು ಅವರಿಗೆ ಚಿತ್ರಗಳಂತೆಯೇ ಕಂಡಿರಬಹುದಲ್ಲವೇಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಓದಿದಂತಲ್ಲವಲ್ಲ?

ಹೌದು ಈ ಅನುಮಾನಗಳೂ ನಿಜವೇಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸ್ಕೈಡ್ ಮತ್ತು ತಂಡದವರು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆಂದು ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯನ್ನೂಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರ ಹಾಗೂ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಾಳಮೇಳವಿರುವುದಿಲ್ಲವಷ್ಟೆಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಹೇಳಿದಂತೆ ಬರೆಯುವ ಲಿಪಿಗಳಿವೆದೇವನಾಗರಿ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇಜೊತೆಗೆ ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿ ಚೀನೀಯರ ಹಾಗೂ ಜಪಾನೀಯರ ಚಿತ್ರಲಿಪಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆಹೀಗೆ ಚಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಶಬ್ದ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಗೊಂದಲ ತರದ ಭಾಷೆ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇದನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪರೀಕ್ಷೆಗೊಳಪಟ್ಟವರು ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಆರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಕಲಿತರಷ್ಟೆಆರು ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿದ್ದುದು ಕಂಡು ಬಂತುಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ದೃಷ್ಟಿ ಸಂವೇದನೆಗೆ ಮೂಲವಾದ ನರಮಂಡಲದಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಿರುವುದು ವಿಚಿತ್ರವೆನ್ನಿಸಿದೆಓದುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆಂದು ಇದು ಹೇಳುತ್ತಿದೆಯೋಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸ್ಪಷ್ಟಓದುವುದರಿಂದ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಲಾಭದಾಯಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗುತ್ತವೆಪುಸ್ತಕ ಓದಲು ಹೊಸ ಕಾರಣ ಸಿಕ್ಕಂತಾಯಿತು ಅಲ್ಲವೇ?

_____________

ಕೊಳ್ಳೇಗಾಲ ಶರ್ಮ

ಆಕರ: 1. Skeide et al., Sci. Adv. 2017;3: e1602612 24 May 2017  (http://advances.sciencemag.org/content/3/5/e1602612/tab-pdf)

 

Published in: on ಮೇ 26, 2017 at 2:50 ಅಪರಾಹ್ನ  Comments (2)  

ತೋಳ ಬಂತು ತೋಳ. ತೋಳ ಹೋಯ್ತು ತೋಳ!

ಇ-ಪತ್ರಿಕೆ ಡಾಟ್ ಕಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದ ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದರ ವರದಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಅದು ಇಲ್ಲಿದೆ. ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಹಲವು ಅಂಶಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಪಾದಿಸದ ಪೂರ್ಣ ಪಾಠವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಲಗತ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ ಓದುಗರ ಖುಷಿಗಾಗಿ.


ಕುರಿ ಮಂದೆಯ ನಡುವೆ ತೋಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ ಇಷ್ಟೆ. ಕುರಿ ಮಂದೆಯ ನಡುವೆ ತೋಳವೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಕುರಿ ಮಂದೆಗೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ. ಬೇಟೆಗಾರನಾದ ತೋಳ ತನ್ನ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡುತ್ತದೆಯೇ ಎನ್ನುವ ಸೂಚ್ಯಾರ್ಥದ ಮಾತಿದು. ಗಾದೆ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ನಿಜವಾಗಬೇಕಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ! ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಮಾತೂ ಸುಳ್ಳಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಸುದ್ದಿಯೊಂದು ವಿಜ್ಞಾನ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಅತಿ ದೀರ್ಘವಾದ ಪ್ರಯೋಗವೊಂದರ ಫಲಿತಾಂಶವೊಂದು ಕುರಿಮಂದೆಯೊಳಗೆ ಇದ್ದರೂ ತೋಳ ಬದುಕುಳಿಯದೆ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಿದೆ.

ಹೌದು. ಇದು ಅಂತಿಂಥ ಪ್ರಯೋಗವಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 60 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯೋಗ. ಹಾಗೆಯೇ ಇದು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯೊಳಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವ ಪ್ರಯೋಗವೂ ಅಲ್ಲ. ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ನಿಸರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯೋಗ. ಕೆನಡಾದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಿಹಿನೀರಿನ ಸರೋವರ ಲೇಕ್ ಸುಪೀರಿಯರ್ ಬಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪುಟ್ಟ ನಡುಗಡ್ಡೆಯೇ ಈ ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆ. ಸುಮಾರು 540 ಚದರ ಕಿಲೋಮೀಟರು ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿಗಿಂತಲೂ ಚಿಕ್ಕದಾದೊಂದು ನಡುಗಡ್ಡೆ ರಾಯೇಲ್ ನಡುಗಡ್ಡೆ. ಈ ದ್ವೀಪವು ಸರೋವರದ ನಡುವೆ ನಾಡಿನಿಂದ ಸುಮಾರು 17 ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದಲ್ಲಿ ಇದೆ.  ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಫರ್ ಮರಗಳೇ ಇರುವ ಈ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ತೊರೆಗಳೂ, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕೊಳಗಳೂ ಇವೆ. ನಡುಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ತೋಳ, ಅಲ್ಲಿಯವರು ಮೂಸ್ ಎನ್ನುವ ಸಾರಂಗದಂಥಹ ಪ್ರಾಣಿ , ಬೀವರ್ ಇಲಿಗಳು, ಅಳಿಲುಗಳಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಪ್ರಮುಖವಾದಂಥವು.

ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ 1900 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕೆಲವು ಸಾರಂಗಗಳು ಬಂದು ಕೂಡಿಕೊಂಡವು. ಹೇಗೆ ಬಂತು ಎನ್ನಬೇಡಿ. ಛಳಿಗಾಲ ಬಂತೆಂದರೆ ಇಡೀ ಸರೋವರವೇ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ, ನಡುಗಡ್ಡೆಗೂ, ನಾಡಿಗೂ ಹಿಮದ ಸೇತುವೆಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇವನ್ನು ಹಾದು ಹೊಸ ಜಾಗೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಗುವುದುಂಟು. ಒಂದಾನೊಮ್ಮೆ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾನವ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಪಸರಿಸಿದ್ದೂ ಇದೇ ರೀತಿಯೇ. ನಡುಗಡ್ಡೆಗೆ ಬಂದ ಸಾರಂಗಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿದವು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ನಡುಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಡು ನಶಿಸುವುದು ಕಂಡು ಬಂದಿತು. ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಕಾಲ ಹಾಗೂ ಕಾಯಿಲೆಗಳಷ್ಟೆ ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದುವು. ಬರಗಾಲ ಬಂದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯಷ್ಟೆ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

1949ರ ಛಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಹೇಗೋ ಕೆಲವು ತೋಳಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ವಲಸೆ ಬಂದವು. ತದನಂತರ ದ್ವೀಪದ ಗತಿಯೇ ಬದಲಾಯಿತು. ಇದೇ ಸುಸಮಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಂದಿನಿಂದ ಈ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ತೋಳ ಮತ್ತು ಸಾರಂಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ, ನಡವಳಿಕೆ ಹಾಗೂ ದ್ವೀಪದ ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವವೇನಿರಬಹುದೆನ್ನುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾಡಿನಿಂದ ದೂರವಿರುವುದರಿಂದಲೂ, ಮಾನವ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮೂಗು ತೂರಿಸದೇ ಇರುವುದರಿಂದಲೂ, ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಳಿವು, ಉಳಿವು ನಿಸರ್ಗದ ನಿಯಮಗಳ ಅನುಸಾರವಷ್ಟೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಕುತೂಹಲ.

ಇದೀಗ ಈ ಪ್ರಯೋಗ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಫಲಿತಾಂಶ ಗಳ ಪ್ರಕಾರ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದು ಎರಡೇ ತೋಳಗಳು. ಒಂದು ಗಂಡು ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಣ್ಣು. ಇಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಮರಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ ಎನ್ನಬೇಡಿ. ಗಂಡು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಹೆಣ್ಣು ಹತ್ತಿರ ಬರಗೊಡುತ್ತಿಲ್ಲವಂತೆ. ಜೊತೆಗೆ ಇವೆರಡೂ ಬಲು ಒಂದೇ ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳು. ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ತಂದೆಯೂ ಹೌದು ಅಣ್ಣನೂ ಹೌದು. ತೋಳನಂತಹ ಬೇಟೆಗಾರನಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಬೇಟೆ ದೊರೆಯುವ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ ಬಂದೊದಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

mooseandwolves

ಸಾರಂಗ (ಮೂಸ್) ಮತ್ತು ಕೊನೆಗುಳಿದಿರುವ ತೋಳಗಳ ಜೋಡಿ

ಬಹುಶಃ ನಿಸರ್ಗ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಪರಿಸರವಿಜ್ಞಾನದ ಪಾಠವಿದು. ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಿಗಳು ಮರೆಯಾಗಿದ್ದು ಅವುಗಳಿಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಅವಶ್ಯಕವಾದ ನೆಲೆಗಳು ನಾಶವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಎಂದು ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬೊಂಬಿಟ್ಟರೂ ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಯೆಲ್ ನಡುಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತೋಳಗಳು ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ತಿಂದು ಬೆಳೆದಿದ್ದುವು. ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿಯೇ ತೋಳಗಳ ದಟ್ಟಣೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚೆನಿಸಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿತ್ತು ರಾಯೇಲ್. ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವುದರೊಳಗೆ ಒಂದು ತೋಳ ಸಿಗುವಂತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಂಬಂಧಿಗಳೊಳಗೇ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೇ ಅವಕ್ಕೆ ಮುಳುವಾಯಿತು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ದ್ವೀಪದೊಳಗೆ ನುಸುಳಿದ ನಾಯಿಯೊಂದು ಹೊತ್ತು ತಂದ ವೈರಸ್ ತೋಳವನ್ನು ವಿನಾಶದತ್ತ ದೂಡಿತು. ಪರಿಣಾಮ: ಸಾರಂಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿ. ಹಾಗಂತ ಅವೂ ಏನೂ ಖುಷಿಯಿಂದ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಬಂದ ತೀವ್ರ ಛಳಿಗಾಲವನ್ನು ತಾಳಲಾರದೆ ಬಹುತೇಕ ಸಾರಂಗಗಳು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದುವು

wolfandmooseonroyaleisland

ತೋಳ ಮತ್ತು ಮೂಸ್ ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಾಲೆ-ತಿಪ್ಪಾಲೆ. ತೋಳಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಮೂಸ್ ಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.

ಈ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಟೆ ಹಾಗೂ ಬೇಟೆಗಾರರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿನ ಅಪ್ಪಾಲೆ-ತಿಪ್ಪಾಲೆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೂ ಸೋತಿದ್ದು ತೋಳವೇ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸಂಬಂಧಿಗಳೊಳಗಿನ ಸಂಬಂಧ ಇರಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು. ತಂದೆ-ತಾಯಿ-ಅಕ್ಕ-ತಮ್ಮಂದಿರೊಳಗೇ ಸಂಬಂಧ ಕೂಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅದುವರೆಗೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಹಲವು ಅನುವಂಶೀಯ ದೋಷಗಳು ಬಯಲಾದುವು. ಕುರುಡು ತೋಳಗಳು, ಸತ್ತಮರಿಗಳ ಹುಟ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಯಿತು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ತೋಳಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದುವು.

ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮುದಿ ತೋಳವೊಂದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮುದಿತೋಳ ಬಂದ ನಂತರ ತೋಳಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ತುಸು ವೃದ್ಧಿಯಾದರೂ ಅನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಕ್ಷೀಣಿಸಿತು. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ನಾಲ್ಕು ತೋಳಗಳಿದ್ದದ್ದು ಈಗ ಕೇವಲ ಎರಡೇ ಉಳಿದಿವೆ. ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಬಹುಶಃ ಬೇಗನೇ ತೋಳದ ಸಂತತಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ಏನಿದ್ದರೂ ಸಾರಂಗದ್ದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಊಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಾರಂಗಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಕಾಡಿಗೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೂ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಾರಂಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೊಳೆತ ಗಿಡಗಳು ಬೆಳೆದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಇನ್ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊಳೆತ ಗಿಡಗಳೂ ಬೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ.

ರಾಯೇಲ್ ನಡುಗಡ್ಡೆಯಂತಹ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದು ಡಾರ್ವಿನ್ ತಿಳಿಸಿದ್ದನೇನೋ ಸರಿ. ಇಂತಹ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸದ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವಾದ ವಿನಾಶವೂ ಅಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಎಂದು ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರಯೋಗ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದೆ.

_____________

 

ಆಕರ:

  1. Christine Mlot. (2013) Are Isle Royale’s Wolves Chasing Extinction?. Science | VOL 340 | 2 4 May 2 0 1 3,Pp 919-921, doi:10.1126/science.340.6135.919
  2. Christian Mlot, Two Wolves Survive in the Worlds Longest Prey-Predator Study, Science, 18 April 2017 DOI: 10.1126/science.aal1061
  3. Rolf O. Peterson and John A. Vucetich, Wolves: Ecological Studies of Wolves on Royale Islands, Annual Report 2016-2017,  http://isleroyalewolf.org/sites/default/files/annual-report-pdf/Annual%20Report%202016-2017_0.pdf
Published in: on ಮೇ 9, 2017 at 5:50 ಫೂರ್ವಾಹ್ನ  ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ  

ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪಂದಿರಿಗೆ ಕೊಕ್?

 

ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ರೋಸ್ಲಿನ್ ಸಂಶೋಧನಾಲಯ ಡಾಲಿ ಎನ್ನುವ ತದ್ರೂಪಿ ಕುರಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಇದು ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯೆಂಬ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಕೊಕ್ ಎನ್ನಬಹುದು. ಕುರಿಯೊಂದರ ದೇಹದ ಕೋಶವನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅದರದ್ದೇ ತದ್ರೂಪಾದ ಮರಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ. ಇದೇ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಡಾಲಿ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಇದರ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಅಂಡಾಣು ಭ್ರೂಣವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಅವಶ್ಯಕವಾದ ಗಂಡಿನ ವೀರ್ಯಾಣುವನ್ನು ಬಳಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅರ್ಥಾತ್, ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ, ತಂದೆಗೆ ಕೊಕ್ ಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು.

ಇಂದು ಡಾಲಿ ಇಲ್ಲ. ಅದು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಪರಂಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಯಾಗಿದೆ. ಅದರ ಸಂತಾನಗಳು ತಮ್ಮ ವಂಶಾವಳಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಹಾಗೂ ಜೀವಿವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಬೆಳೆವಣಿಗೆಗಳಾಗಿವೆ. ಗಂಡು ಅರ್ಥಾತ್ ತಂದೆಯ ಸ್ಥಾನವಂತೂ ಇನ್ನೂ ನಿಕೃಷ್ಟವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಚರ್ಮ ಕೋಶಗಳು ತರಡಿನ ಕೋಶಗಳು ಹಾಗೂ ಎಳೆಯ ಸ್ನಾಯುಕೋಶಗಳನ್ನೂ ವೀರ್ಯಾಣುಗಳನ್ನಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವ ತಂತ್ರಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸಿವೆ. ಇನ್ನೂ ಬಲಿಯದ ಭ್ರೂಣಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನು ಹೆಣ್ಣಿಲಿಗಳ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟು ವೀರ್ಯಾಣುಗಳನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿ ಮರಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಗಂಡಿನ ಭ್ರೂಣವೂ  ಬೇಡ, ಗಂಡೇ ಬೇಡ ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದರೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳ, ಅದರಲ್ಲೂ ಸ್ತನಿಗಳಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು. ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಹೇಗೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರಲಿ, ಅದು ಬೆಳೆಯಲು ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭಾಶಯದ ಆಸರೆ ಬೇಕೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡ ಸೃಷ್ಟಿ ಆದರೂ ಅದು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಿಶುವಾಗಿ, ಮರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭಾಶಯ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದೀಗ ಮಹಿಳೆಯರ ಶೋಷಣೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆಯಾಮ ನೀಡಿರುವ ‘ಬಾಡಿಗೆತಾಯಿ’ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಇದೇ ಕಾರಣ..

ಇದೀಗ ಗರ್ಭಾಶಯದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ದೂರವಾಗಲಿದೆಯೇ? ತಾಯಿಗೂ ಕೊಕ್ ಸಿಗಲಿದೆಯೇ? ಹೀಗೊಂದು ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಫಿಲಾಡೆಲ್ಫಿಯ ಶಿಶು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವೈದ್ಯರು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅತ್ಯಂತ ಅಗ್ಗ ಹಾಗೂ ಸರಳವೆನ್ನಬಹುದಾದ ಕೃತಕ ಗರ್ಭಾಶಯವನ್ನು ಇವರು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಚೀಲದಂತಹ ಈ ಗರ್ಭಾಶಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಪಿಂಡಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಆಡಿನ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಇಟ್ಟು ತಾಯಿಯ ಬೆಳೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಯೋಬ್ಯಾಗ್ (ಜೈವಿಕ ಚೀಲ) ಎಂದು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಅಡ್ಡ ಹೆಸರಿಟ್ಟಿರುವ ಈ ಕೃತಕ ಗರ್ಭಾಶಯ ಈ ಹಿಂದೆ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮವೆನ್ನುವ ಉತ್ಸಾಹ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗಿದೆ.

biobag1

ಆಡಿನ ಮರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಕೃತಕ ಗರ್ಭಾಶಯ. ಹೆರಿಗೆ ಎಂದರೆ ಈ ಚೀಲವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದರೆ ಸಾಕಂತೆ!

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಬಗೆಯ ಜೈವಿಕ ಚೀಲವನ್ನು ಅವಧಿಗಿಂತಲೂ ಮುನ್ನವೇ ಹೆರಿಗೆಯಾಗುವ ಸಾವು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿಯೆನ್ನುವಂತಹ ಭ್ರೂಣಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಬಳಸುವ ಯೋಜನೆಯಿದೆ. ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ  ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಭ್ರೂಣವನ್ನೇ ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಇವುಗಳಿಗೆ ತಾಯ ಗರ್ಭಾಶಯದ ಹೊರಗೆ ಬದುಕುವ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಈ ಹೊಸ ಚೀಲ ಇಂತಹ ಭ್ರೂಣಗಳಿಗೆ ಜೀವದಾಯಿಯಾಗಬಲ್ಲುದು ಎನ್ನುವ ಆಶಯವಿದೆ. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ. ಇನ್ನೂ ಎಳೆಯದಾದ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ದೇಹದ ಹೊರಗೆ ಬೆಳೆಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಮುಂದೆ ತಾಯಿ ಎನ್ನುವ ಜೀವಕ್ಕೂ ಕೊಕ್ ಕೊಟ್ಟಂತೆಯೇ ಸರಿ.

ಎಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಲೇಖಕ ಆಲ್ಡಸ್ ಹಕ್ಸಲಿ  1984 ಎಂಬ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ಭ್ರೂಣಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಬೆಳೆಸುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದ. ಅದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ದುಷ್ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ಕುರಿತ ವ್ಯಂಗ್ಯಕಥೆ. ಬಹುಶಃ ರವಿ ಕಾಣದ್ದನ್ನು ಕವಿ (ಕಥೆಗಾರ) ಕಾಣುವುದು ಎಂದರೆ ಇದೇ ಇರಬೇಕು. ಅಥವಾ ಕವಿಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವರೋ? ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಅವಾಸ್ತವವಂತೂ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಸೂಚನೆಗಳು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇದು ಸಾಕ್ಷಿ.


ಕೊಳ್ಳೇಗಾಲ ಶರ್ಮ

Published in: on ಏಪ್ರಿಲ್ 29, 2017 at 10:20 ಫೂರ್ವಾಹ್ನ  ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ  

ಗಾಳಿಯಿಂದ ನೀರಿನ ಕೊಯ್ಲು

ಇಂದಿನ  ಇಪತ್ರಿಕೆ.ಕಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಲೇಖನ.

25042017

ಲೇಖನದ ಮೂಲ, ಸಂಪಾದಕರ ಕತ್ತರಿಗೆ ಸಿಗದ ವಿವರಗಳು ಇದೋ ಇಲ್ಲಿವೆ.

ಬರಗಾಲದಿಂದಾಗಿ ಬೇಸಗೆಯ ದಿನಗಳು ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಭಣಗುಡುತ್ತಿರುವ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ವಿಷಯವನ್ನು ಎತ್ತುವುದೇ ತಪ್ಪು. ಆದರೂ ಬೇಸಗೆಯ ಈ ಒಣಗಾಳಿಯಿಂದಲೂ ನೀರನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದರೆ ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಯವಲ್ಲವೇ? ಹೀಗೆ ಒಣಗಾಳಿಯಿಂದಲೂ ನೀರನ್ನು ‘ಕೊಯ್ಲು’ ಮಾಡುವ ಸರಳ ವಿಧಾನವೊಂದು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅಮೆರಿಕೆಯ ಬರ್ಕಲಿ ವಿವಿಯ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರಂತೆ.

ಮಳೆಯ ಕೊಯ್ಲು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಮಳೆಯ ವೇಳೆ ಬಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಇಂಗಿಸಿ ಅದು ನಷ್ಟವಾಗದಂತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಮಳೆಯ ಕೊಯ್ಲು. ರಾಜಸ್ತಾನದ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ರಾಣಿತಾಲಾಬ್, ಮೇಲುಕೋಟೆಯ ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯರ ಕೊಳ ಹಾಗೂ ಬೀದರಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಕೊಳಗಳು ಮಳೆಕೊಯ್ಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅನುಭವ ಇದ್ದಿತೆಂದು ತೋರಿಸಿವೆ. ಮಳೆಕೊಯ್ಲೇನೋ ಸರಿ. ಆದರೆ ಈ ನೀರಿನ ಕೊಯ್ಲು? ಮಳೆಯ ಕೊಯ್ಲಿನಂತೆ ನೀರಿನ ಕೊಯ್ಲು ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಯೇನಲ್ಲ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗಬಹುದಾದ ನೀರಿನ ಬವಣೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡೇ ಹಲವಾರು ತಂತ್ರಜ್ಞರು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇರುವ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ನೀರು ಶುಧ್ಧೀಕರಿಸುವ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಯುರೇಕಾ ಫೋರ್ಬಸ್ ಕಂಪೆನಿ ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ನೀರನ್ನು ಹಿಂಡುವ ಉಪಕರಣವೊಂದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಟ್ಟಿತ್ತೆಂದು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದುವು. ಮುಂಬಯಿಯ ಹವೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗಿಂತ ತೇವವೇ ಜಾಸ್ತಿ ಎನ್ನಬಹುದು. ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ನಗರದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಬಂದ ತೇವಾಂಶ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ತುಸು ಭಾರಿ ತೇವವಿರುವುದು ಸಹಜ. ಇಂತಹ ತೇವಭರಿತ ಗಾಳಿಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಹೆಕ್ಕುವುದು ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ. ಬೇಸಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಠಡಿಯ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಂಪಾಗಿಡುವ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಣ ಯಂತ್ರಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸಿ, ಒಣಗಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಯಾವುದಾದರೂ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಮಾಲ್ ನ ಹಿಂದೆಯೋ, ಅದರ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೋ ಹೀಗೆ ನೀರನ್ನು ಒಸರುತ್ತಿರುವ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಕಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಅಡ್ಡಿಯಿದೆ. ಹೀಗೆ ಗಾಳಿಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ನಾವು ಬಹಳಷ್ಟು ಇಂಧನವನ್ನು (ಹವಾನಿಯಂತ್ರಕದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು) ಬಳಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತಣಿಸುವ ಯಂತ್ರಗಳು –ಶೀತಲೀಕರಣ ಯಂತ್ರ, ರೆಫ್ರಿಜರೇಟರು, ಹವಾನಿಯಂತ್ರಕ- ಇವೆಯಾದರೂ ಗಾಳಿಯ ಉಷ್ಣತೆ ತಗ್ಗಿಸಲು ವಿದ್ಯುತ್ತು ಅವಶ್ಯಕ. ಆ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಪಂಪು ಮಾಡಲೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಅವಶ್ಯಕ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಪಡೆದ ನೀರಾದರೂ ಎಷ್ಟು? ಚಮಚದಷ್ಟು ನೀರಿಗೆ ಚಿನ್ನದಷ್ಟು ಬೆಲೆ ಎನ್ನಿಸಿಬಿಡಬಹುದು.

ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಣಿಸಲು ಯಂತ್ರಗಳೇ ಬೇಕೇ? ಬೇರೆ ಉಪಾಯಗಳಿಲ್ಲವೇ ಎನ್ನಬೇಡಿ. ಇವೆ. ಆದರೆ ಅವು ಮುಂಬಯಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾರವು. ದಿನದಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಗಾಳಿ ಬಲು ತಣ್ಣಗಾಗುವೆಡೆ ಹಾಗೂ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇವಾಂಶ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಧ್ಯ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿದು ಛಳಿಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಜಾವಿನ ಗಾಳಿ ಬಲು ತಣ್ಣಗಿದ್ದು, ಗಿಡಗಂಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇಬ್ಬನಿ ಕೂಡುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಇದು ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಗಾಳಿಯ ನೀರಿನ ಕೊಯ್ಲು.

ಕೆನಡಾದ ಎತ್ತರದ ಗುಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೂಲೆಳೆಗಳನ್ನು ಬಲೆಯಾಗಿ ನೇಯ್ದು ಗಾಳಿಯಾಡುವೆಡೆ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಜೋತಾಡಿಸಿ ಗಾಳಿ ತಣಿದಾಗ ಹುಟ್ಟುವ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಒಟ್ಟಾಗಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಪ್ರಯೋಗಗಳು ತಿಳಿಸಿವೆ. ಜೇಡನ ಬಲೆಯ ನೂಲಿನಂತೆ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೂಲು ಹಾಗೂ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಉಷ್ಣಾಂಶವಿರುವ ವಾತಾವರಣ ಇದಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯಕ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಇದು ಊಟಿಯಲ್ಲೋ, ಕೊಡೈಕನಾಲ್, ಮಡಕೇರಿ, ಮುಳ್ಳಯ್ಯನಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವೇನೋ? ಆದರೆ ಬಿಜಾಪುರದಂತಹ ಉರಿಬಿಸಿಲಿನ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ?

 

ಅದಕ್ಕೆ ನಾವು ಮಾಡಿರುವ ಉಪಾಯ ಯುಕ್ತವಿರಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಬರ್ಕಲಿವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ರಸಾಯನ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಎವೆಲಿನ್ ವಾಂಗ್ ಮತ್ತು ಮರುಭೂಮಿಯ ನಾಡು ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಕಿಂಗ್ ಅಬ್ದುಲ್ಲ ವಿವಿಯ ಓಮರ್ ಯಾಘಿ. (ವಾಂಗ್ ರವರ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಭಾರತೀಯರೂ ಇದ್ದಾರೆ). ಇವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗಾರರೊಡನೆ ಕೂಡಿ ಹೊಸ ಉಪಾಯವೊಂದನ್ನು ಹೂಡಿದ್ದಾರೆ. ನೀರನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ತಾಮ್ರದ ಜಾಲರಿಯ ಮೇಲೆ ಜಿರ್ಕೋನಿಯಂ ಸಾವಯವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ ಈ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಜೇಡದ ಬಲೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ನೀರನ್ನು ಸೆಳೆಯುವಂತೆ ಈ ವಸ್ತುವೂ ನೀರಿನ ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಬಲ್ಲುದು. ವಿಶೇಷವೇನೆಂದರೆ ಇದು ನೀರನ್ನು ಹೀರಿ ತನ್ನೊಳಗಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರಂಧ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಖರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ವಾತಾವರಣ ತುಸು ಬಿಸಿಯೇರಿದ ಕೂಡಲೇ ಈ ನೀರು ಆವಿಯಾಗಿ ಜಾಲರಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನೀರನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಇದರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಶೇಕಡ 20ರಷ್ಟು ತೇವಾಂಶವಷ್ಟೆ ಇರುವ ಗಾಳಿ (ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಬೇಸಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಜಾಪೂರದಲ್ಲಿರುವ ತೇವಾಂಶ – ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ನಿತ್ಯ ವಿದ್ಯಮಾನ) ಯಿಂದಲೂ ನೀರನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲುದು.

ಈ ಜಾಲರಿಯ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಅಕ್ರಿಲಿಕ್  ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ನೇತಾಡಿಸಿ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಇತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ರಾತ್ರಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಜಾಲರಿ ಹೀರಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ  ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಯನ್ನು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಒಳಮೈಯನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಳು ಅಲ್ಯುಮಿನಿಯಂ ಹಾಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಬೇಗನೆ ಬಿಸಿಯೇರಿ ಜಾಲರಿಯಲ್ಲಿರುವ ನೀರನ್ನು ಆವಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ತಳದಲ್ಲಿ ತಾಮ್ರದ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಇದೇ ರೀತಿಯ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಕಂಡೆನ್ಸರನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಆವಿಯನ್ನು ತಣಿಸಿ ನೀರಾಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಹರಿಸುತ್ತದೆ. .  ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವಿದ್ಯುತ್ತು, ಪಂಪುಗಳೂ ಅವಶ್ಯಕವಿಲ್ಲ.

ಇಷ್ಟು ನೀರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಸಾಕು ಎನ್ನಬೇಡಿ. ಸಂಜೆಯಾದೊಡನೆ ಬೇಗನೆ ತಣಿಯುವ ಮಡಕೆಯಂತಹ ಪಾತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಮುಚ್ಚಳಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಟ್ಟು ಮರುದಿನ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಪಾತ್ರೆಯ ಬದಲು ಹತ್ತಾರು ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತಾರಸಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕುಟುಂಬವೊಂದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವಂತಹ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಒದಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಇವರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ಗಾಳಿ ಹೆಚ್ಚು ತೇವವಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ದೊರಕಲೂ ಬಹುದು.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಖಾಲಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿ ನೀರು ಹಿಡಿದಂತಾಯಿತು ಅಲ್ಲವೇ? ರಾಜಸ್ತಾನದ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಮೇಲುಕೋಟೆಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಬೀದರಿನ ಬೆಂಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬತ್ತದ ಕೊಳಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಈ ಅರಿವು ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೇನೇನು ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ?

_____

ಆಕರ: Kim et al., Water harvesting from air with metal-organic frameworks powered by natural sunlight, Science 10.1126/science.aam8743 (2017).

Published in: on ಏಪ್ರಿಲ್ 25, 2017 at 7:02 ಫೂರ್ವಾಹ್ನ  ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ